Berhtwald był angielskim dostojnikiem kościelnym z VII wieku, który sprawował urząd dziewiątego arcybiskupa Canterbury od 693 roku do śmierci w 731 roku. Był pierwszym w ciągłym szeregu rodzimych arcybiskupów sprawujących tę funkcję. Przed objęciem pryncypatu służył jako opat klasztoru w Reculver. Jego rządy charakteryzowały się znaczącymi rozwojami kościelnymi, w tym ustanowieniem biskupstwa w Sherborne oraz nawróceniem na chrześcijaństwo ostatniego pogańskiego królestwa w Anglii, Sussex.
Kariera kościelna
Po dwuletniej wakacji w urzędzie po śmierci Teodora z Tarsu, Berhtwald został wybrany na następcę w seesie w Canterbury. Podróżował do Galii w celu święcenia, a później szukał poparcia papieskiego w Rzymie. Podczas sprawowania urzędu zarządzał złożonymi sporami dotyczącymi diecezji w Yorku, przewodnicząc soborom w celu mediacji między różnymi pretendentami a władcami Nortumbrii. Pracował również nad rozszerzeniem wpływów Kościoła poprzez święcenie kilku biskupów.
Wpływy polityczne
Berhtwald utrzymywał bliskie relacje z królem Wihtredem z Kentu, co zaowocowało ochroną prawną i zwolnieniami podatkowymi dla Kościoła. Był silnym orędownikiem autorytetu arcybiskupów Canterbury nad całą wyspą Brytanii. Jego dziedzictwo administracyjne obejmuje zachowanie wczesnych dokumentów prawnych i kościelnych, w tym jednego z najstarszych zachowanych dokumentów listownych w Europie Zachodniej.
Kult
Uznany za świętego, Berhtwald jest czczony w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest 9 stycznia.