factograf
PL
Zaloguj się

frakcja polityczna maoistów w Komunistycznej Partii Chin

Banda czworga

Banda czworga

Banda czworga była frakcją polityczną maoistów, złożoną z czterech działaczy Komunistycznej Partii Chin. Doszli do znaczenia podczas rewolucji kulturalnej (1966–1976), a następnie zostali aresztowani i oskarżeni o zdradę stanu oraz inne przestępstwa. Jej przywódczynią była Jiang Qing, żona Mao Zedonga, a pozostałymi członkami byli Zhang Chunqiao, Yao Wenyuan i Wang Hongwen. Grupa kontrolowała kluczowe organy partyjne w późniejszym okresie rewolucji kulturalnej, a jej upadek jest powszechnie uznawany za koniec tego okresu.

Geneza i wpływy

Grupa powstała wokół Jiang Qing i trzech bliskich jej współpracowników, a często łączono ją z innymi postaciami, które do 1976 roku zmarły lub uważano je za jej bliższych sojuszników. Zachodnie opracowania często opisują rzeczywiste kierownictwo rewolucji kulturalnej jako szersze grono, skupione wokół Centralnej Grupy ds. Rewolucji Kulturalnej. Artykuł Yao Wenyuana z 1965 roku, krytykujący historyczną sztukę teatralną, uznawany jest za iskrę, która zapoczątkowała rewolucję kulturalną, a Mao powierzył Jiang Qing kierowanie aparatem kulturalnym kraju.

Walka po śmierci Mao

Po śmierci premiera Zhou Enlaia w styczniu 1976 roku grupa starła się z reformatorskimi przywódcami, takimi jak Deng Xiaoping, i wykorzystywała swoje gazety do ataków na nich. Po śmierci Mao we wrześniu 1976 roku frakcja nadal miała wpływy w mediach państwowych i oddziałach milicji. Premier Hua Guofeng zyskał jednak poparcie armii i 6 października 1976 roku kazał aresztować czworo przywódców w operacji przeprowadzonej niemal bez rozlewu krwi, po czym nastąpiły ogólnokrajowe potępienia.

W 44 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy