A (hiragana: あ, katakana: ア) to kana japońskie oznaczające mora składającą się z samogłoski [a]. We współczesnym japońskim porządku alfabetycznym zajmuje pierwsze miejsce, przed い. Jest także 36. literą porządku iroha, umieszczoną po て, a przed さ. Forma hiragany wywodzi się z kursywnego uproszczenia znaku 安, natomiast forma katakany pochodzi z lewego elementu znaku 阿.
Pochodzenie kształtu

Katakana ア wywodzi się, poprzez man'yōgana, z lewego elementu znaku 阿. Hiragana あ powstała z kursywnego uproszczenia znaku 安. Obie formy sięgają zatem znaków chińskich, które wykorzystywano fonetycznie, zanim kana ukształtowały się w obecnej postaci.
Formy wariantowe

Mniejsze wersje, ぁ i ァ, oddają dźwięki obce językowi japońskiemu, na przykład ファ (fa). Niektóre systemy pisma okinawskiego łączą małe ぁ z く i ふ, tworząc dwuznaki, choć inne stosują zamiast tego małe ゎ. Forma z dakuten, あ゙ i ア゙, oznacza dźwięk gardłowy lub dźwięczną szczelinową głoskę gardłową.
Alfabet Braille’a i kodowanie

W japońskim alfabecie Braille’a przedłużenie samogłoski po morze kończącej się na -a zapisuje się znakiem chōon, zgodnie ze standardowym użyciem katakany, a nie za pomocą dodatkowego あ czy ア. Hiragana あ jest kodowana w Unicode jako U+3042, a katakana ア jako U+30A2.
