لئوناردو داوینچی سال ۱۴۵۲ میلادی نزدیکی شهر فلورانس ِ ایتالیا دنیابموئه. ونه پی‌یـِر کارمند ِدولت و ونه مار خدمتکار مهمون‌خنه بی‌یه. وه وچگی ره شه گت‌ببا پلی دَیی‌یه و تحصیلات ابتدایی ره مله‌ی ِمدرسه دله بخوندسته. همون موقع جه معلوم بیّه خله باهوش هسته چون ریاضی ره خله سریع جواب دائه. ونه پی‌یر پول کافی داشته همینسه وه ره اتا از گت‌موجستمه سازون پلی بَوِرده و وه هم خله ذوق و شوق داشته. وه نقاشی دله هم خله خار نقاشی کشی‌یه. ونه اوستائون وه ره موجستمه‌سازی چو، فلز، سنگ مرمر و.. ره یادهدانه و ونه اوستاء وه ره بائوته که اگه دوست‌دانّه گت‌موجستمه‌ساز بوائه ونه با مکتبون کلاسیک، لاتین و یونان، فلسفه، ریاضی، کالبدشکافی آشنا بواشه. داوینچی ۲۶ساله که بیّه درس ره تموم هاکرده و بورده نقاشون ِمیون این زِمون اتا وسیله‌ی جدید موسیقی به اسم عود ره بساته که باعث بیّه معروف بواشه و لودویک سفورزا (که بعدأ فرمونروای میلان بیّه) ونه جه خاشِش بئه. این زمون که وه نقاشی و موجستمه‌سازی کارده، ایتالیا دله خله آشوب بی‌یه. همینسه داوینچی اتخله وسیله جنگی، طراحی‌ئون شهرسازی، مسلسل، تانک‌نظامی، کیلومترشومار و خله چیزای دیگه ره دِرِس هاکرده که هچکی اون زمون این وسایل جه استفاده نکارده و ونه بساته‌ئون بی‌کاربرد بموندسته. وه سال۱۵۰۰ وردگردسته به فلورانس و اونجه بی‌یه که شه قشنگترین عکس یعنی تابلوی منالیزا ره دکشی‌یه. وه شه بنویشته‌ئون ره با رمز یا به صورت معکوس نوشته تا کسی نتونه وشون سر جه هچّی بسازه و این وسائل جه بدجوری استفاده هاکنه. آخرسری وه سال ۱۵۱۹ میلادی شه مله دله بمرده و چندین سال بعد ونه بنویشه‌ئون جه استفاده هاکردنه و خله چیزا ره بساتنه.
