Mango (Mangifera indica) se smatra najstarijim voćem, u Indiji se uzgaja preko 5000 godina. Smatra se da je Buda sjedio upravo ispod drveta manga kad je doživio prosvjetljenje, pa se mango i danas koristi u mnogim obredima u Indiji.
Kada je počeo da se gaji plod manga je bio veličine šljive i ne baš prijatnog ukusa. Danas plodovi manga mogu biti teški i više od dva kilograma, a drvo može da rađa plodove i do 100 godina. Plod je kruškolikog oblika, iako ga Tajlanđani zovu tropska breskva. Sadrži vitamine B i C i dosta željeza. Postoji oko 500 sorti manga, a boja mu varira od zelene preko crvene do žute i narandžaste. Ukus mu je mješavina ukusa ananasa i kajsije. Može dugo da ostane i van frižidera, u posudi na stolu. Tajlanđani ga jedu kao dodatak ribljem umaku, ili začinjen palminim šećerom. Uobičajeno je da se služi isječeno na kriške.
Također mango može pomoći kod problematične kože i kose, kao i kod tretmana akni. S obzirom na to da je dobar izvor beta karotena i vitamina A i C, pored prethodno navedenog pomaže i kod očuvanja vida.
