Eirdrykskunde

Eirdrykskunde of geografie (van 't Grieks: γεωγραφία, geographia ofte beschryvienge van d' eirde) is e tak van de weetnschap die gewyd is an de stuudje van de landn, undre kenmerkn, bevolkienge en an de verschynsls van d' eirde. Den êeste mensch die zoe 't wôord "geografie" gebruukt ên was Eratosthenes (276 - 194 vô Kristus). Vier geschiedkundige tradiesjes in 't eirdrykskundig oundrezoek zyn: ruumtlikke ountleedienge van de nateurlikke en de menschlikke verschynsels (eirdrykskunde lik de stuudje van spreidienge), landippervlaktestuudjes (platsn en streekn), stuudje van 't verband tusschn mens en land, en oundrezoek in d' eirdweetnschap.

Niettemin is moderne eirdrykskunde 'n allesomvattnd vak da ip d' êeste platse probeert de eirde te verstoan en hêel de menschlikke en nateurlikke ingewikkeld'eit – nie allêene wô da de vôorwerpn te vienn zyn, mor ooke oe da ze verandern en oe da ze goan wordn. Eirdrykskunde is genaamd gewist "het weireldvak" en "de brugge tusschn mens en nateurweetnschap". Eirdrykskunde wordt ipgesplist in twêe grôote takn: de menschlikke eirdrykskunde en de nateurlikke eirdrykskunde.