La fnera (dal latin fenarium, derivà da fenum [fen]) a l'é la part ëd na costrussion rural, normalment ant ij pais ëd montagna, destinà a goerné e a fé sëcché 'l fen. A l'é un ambient areà e tute le vire sarà da 'd trav nen tròp ësciass përchè l'aria a peussa passè e ël fen a peussa sëcché sensa marsé.
Ant l'architetura rural tradissional dël Piemont, la fnera a l'é soens postà sota 'l midem tèit ëd la stala e dël pajé, e a costituiss ansema a lor na part essensial dël cicl produtiv dl'agricoltura e dl'anlevament. Un proverbi piemontèis, gropà a la festa dla Candlora (2 fërvé), a dis: "A la Candlora metà pajé, metà grané, metà fnera", për dì ch'a son passà la mità dl'invern e ch'as dev controlé che le scòrte 'd mangé për le bestie a sio ancora suficiente për rivé a la prima.
La paròla a l'é 'dcò documentà an d'àutre lenghe dla region, com ant ël rumantsch dël Canton Grison an Svìssera, andoa "fnera" a l'é 'n termin dla lenga local për ël cassion ant la stala andoa a tomba 'l fen.
