factograf
PL
Zaloguj się

były sekretarz generalny Komunistycznej Partii Chin

Zhao Ziyang

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 5 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Zhao Ziyang

Zhao Ziyang (1919–2005) był chińskim politykiem, który pełnił funkcję premiera Chin w latach 1980–1987 oraz sekretarza generalnego Komunistycznej Partii Chin w latach 1987–1989. Od 1986 roku prowadził reformy polityczne, a władzę stracił z powodu poparcia dla protestów na placu Tiananmen w 1989 roku. Resztę życia spędził w areszcie domowym, a jego śmierć w Pekinie w 2005 roku nie została uczczona zwyczajowymi obrzędami pogrzebowymi przysługującymi wysokim urzędnikom.

Wczesna kariera

Zhao (w lewym górnym rogu) na zdjęciu z Mao Zedongiem w Wuhanie, styczeń 1966
Zhao (w lewym górnym rogu) na zdjęciu z Mao Zedongiem w Wuhanie, styczeń 1966
Zhao był gościem prezydenta USA Ronalda Reagana w Białym Domu 10 stycznia 1984 roku, w ramach szerszych starań o poprawę stosunków Chin z Zachodem.
Zhao był gościem prezydenta USA Ronalda Reagana w Białym Domu 10 stycznia 1984 roku, w ramach szerszych starań o poprawę stosunków Chin z Zachodem.
2 obrazy

Zhao wstąpił do partii komunistycznej w 1938 roku i w czasie wojny chińsko-japońskiej oraz wojny domowej w Chinach piastował głównie stanowiska administracyjne. Zyskał znaczenie w Kantonie w latach 50. i 60., gdzie w 1965 roku został sekretarzem komitetu prowincjonalnego partii. Podczas Wielkiego Skoku Naprzód prowadził surową kampanię wobec chłopów, choć później twierdził, że jego lokalne rozwiązania zmniejszyły liczbę ofiar głodu. Historyk Jasper Becker uważa go częściowo odpowiedzialnym za miliony ofiar w Kantonie. Jego umiarkowana polityka przyczyniła się później do odbudowy rolnictwa.

Reformy i upadek

Dom nr 6 w Fuqiang Hutong, gdzie mieszkał Zhao
Dom nr 6 w Fuqiang Hutong, gdzie mieszkał Zhao
Ostateczne miejsce pochówku Zhao Ziyanga w 2019 roku, z jego synem Zhao Erjunem po prawej stronie.
Ostateczne miejsce pochówku Zhao Ziyanga w 2019 roku, z jego synem Zhao Erjunem po prawej stronie.
2 obrazy

Jako wysoki urzędnik w Syczuanie, a następnie jako premier, Zhao popierał reformy rynkowe, prywatyzację przedsiębiorstw państwowych i rozdzielenie partii i państwa. W 1987 roku zastąpił Hu Yaobanga na stanowisku sekretarza generalnego. Jego sympatia dla studenckich demonstrantów w 1989 roku postawiła go w konflikcie ze starszyzną partyjną i premierem Li Pengiem, a także utraciła poparcie Deng Xiaopinga. Po odsunięciu od władzy jego poglądy polityczne stały się bardziej radykalne, a on opowiadał się za pełnym przejściem do liberalnej demokracji. Jego tajne wspomnienia wydano za granicą w 2009 roku, lecz jego życiorys nadal podlega w Chinach cenzurze.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy