Yukio Mishima (właśc. Kimitake Hiraoka) był japońskim powieściopisarzem, dramaturgiem, autorem opowiadań, aktorem, sztukmistrzem sztuk walki, modelem oraz przywódcą nieudanego zamachu stanu, który zakończył się jego seppuku. Uważa się go za jednego z najważniejszych stylistów języka japońskiego po II wojnie światowej. Mishima pięciokrotnie był nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w latach sześćdziesiątych, a jego twórczość obejmuje powieści „Spowiedź maski” i „Złoty pawilon”. Jego działalność polityczna oraz skrajnie prawicowe poglądy sprawiają, że w Japonii pozostaje postacią kontrowersyjną.
Młodość
Mishima urodził się w Tokio w 1925 roku w rodzinie urzędnika państwowego i matki pochodzącej z rodziny uczonych. Jego wczesne dzieciństwo ukształtowała w dużej mierze babka, która przez kilka lat trzymała go z dala od innych dzieci. Ojciec później domagał się bardziej zdyscyplinowanego wychowania i zniechęcał go do pisania, choć matka po cichu go wspierała. W wieku trzynastu lat po raz pierwszy zobaczył teatr kabuki i noh, formy, które później pokochał i które wpłynęły na jego późniejszą twórczość.
Edukacja i pierwsze utwory
Mishima uczył się w Gakushūin, szkole założonej w epoce Meiji w celu kształcenia rodziny cesarskiej oraz dawnej feudalnej arystokracji. Zaczął pisać opowiadania w wieku dwunastu lat, czerpiąc z japońskich mitów, klasycznych japońskich autorów oraz europejskich pisarzy, takich jak Oscar Wilde i Thomas Mann. W szkolnym kole literackim awansował na najmłodszego członka redakcji, a szczególnie interesowali go niektórzy japońscy poeci jego czasów.
Działalność polityczna
Od połowy trzydziestki skrajnie prawicowe i reakcyjne przekonania Mishimy stawały się coraz bardziej widoczne. Chwalił tradycyjną kulturę Japonii i sprzeciwiał się powojennej demokracji, materializmowi oraz komunizmowi. W 1968 roku założył Tatenokai, prywatną milicję mającą chronić godność cesarza. W listopadzie 1970 roku wraz z czterema członkami tej organizacji wtargnął do bazy wojskowej w Tokio, gdzie bezskutecznie nawoływał Siły Samoobrony do powstania. Następnie popełnił seppuku, zgodnie z wcześniejszym planem.