Walerius Pinianus był bogatym rzymskim mnichem, który żył w Jerozolimie na początku V wieku. Pochodził z wpływowego rodu Valeria i był synem rzymskiego prefekta miejskiego. W latach między 396 a 400 pożenił się ze swoją kuzynką, Melanią Młodszą. Po podróży do Afryki Północnej, małżonkowie zostali zachęceni przez Augustyna, biskupa Hippo, aby przekazać znaczną część swojego ogromnego majątku na rzecz Kościoła. Około 417 roku ostatecznie osiedlili się w Palestynie.
Życie i pobożność
Pod wpływem Augustyna, Pinianus i jego żona poświęcili swoje liczne zasoby celom religijnym. Po osiedleniu się w Palestynie żył jako mnich. Zmarł w Jerozolimie; historyczne szacunki wskazują, że jego śmierć nastąpiła około 420 lub 432 roku. Jego życie jest historycznie powiązane z ówczesnymi ruchami ascetycznymi oraz pobożnością jego żony.
Kult
Uznawany za świętego, jest czczony w tradycjach katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest 31 grudnia. Pamięta się go jako człowieka, który przeszedł od życia w wielkim rzymskim bogactwie do życia w monastycznej prostocie i służbie religijnej.