Urban z Langres był galorzymskim biskupem żyjącym w IV wieku, który od 374 roku sprawował pieczę nad diecezją Lingonum, znaną dziś jako Langres. Według tradycji, szukając schronienia przed niepokojami politycznymi, udał się do winnicy, gdzie chronili go miejscowi pracownicy. Doświadczenie to doprowadziło do trwałej więzi z ludźmi zajmującymi się przemysłem winiarskim, gdyż wykorzystywał winnice do podróżowania i szerzenia wiary. Zmarł około 390 roku i jest uznawany za świętego w kilku tradycjach chrześcijańskich.
Życie i posługa
Po objęciu urzędu szóstego biskupa swojej siedziby, Urban stanął w obliczu znacznej niestabilności politycznej, która zmusiła go do ukrycia się. Podczas schronienia wśród pielęgnujących winorośl, nawrócił lokalnych pracowników na chrześcijaństwo. Osoby te następnie wspierały jego posługę, zapewniając mu osłonę podczas przemieszczania się między miastami przez różne winnice. Z powodu tej historii jest czczony jako patron ogrodników, bednarzy oraz osób uprawiających winogrona.
Kult i folklor
Jego wspomnienie obchodzone jest 2 kwietnia lub 23 stycznia w Langres. Historycznie jego święto było powiązane z prognozowaniem pogody; ludowe przysłowia sugerowały, że słoneczna pogoda w jego dniu zwiastuje udane zbiory winogron. Niektóre tradycje wykorzystywały również pogodę podczas jego święta do przewidywania nadchodzących warunków jesiennych. W sztuce religijnej bywa czasem błędnie utożsamiany z papieżem Urbanem I.