Ulphia była świętą chrześcijańską żyjącą w VIII wieku w regionie Amiens w królestwie Franków. Aby uniknąć małżeństwa, miała rzekomo udawać osobę niestabilną psychicznie, by zniechęcić potencjalnych zalotników. Po otrzymaniu welonu od biskupa Amiens w wieku dwudziestu pięciu lat, żyła jako pustelnica w pobliżu Saint-Acheul. Większość czasu poświęcała opiece nad starszym pustelnikiem imieniem Domitius, który sprawował nad nią kierownictwo duchowe, podczas gdy ona zaspokajała jego potrzeby.
Życie pustelnicze
Mieszkając na bagnistym terenie, Ulphia zmagała się z nieustannym hałasem lokalnych żab. Według legendy nałożyła na te stworzenia interdykt, ponieważ ich głośne kumkanie uniemożliwiało jej sen. W późniejszym okresie życia przeszła od życia samotnego do prowadzenia wspólnoty kobiet zakonnych w Amiens.
Kult i sztuka
Jej wspomnienie obchodzi się 31 stycznia. Jej pamięć jest zachowana w Amiens poprzez posąg znajdujący się na północnym portalu zachodniej fasady katedry. Przedstawienia artystyczne często ukazują ją jako młodą zakonnicę modlącą się na skale, czasem w towarzystwie żaby w pobliskim oczku wodnym.