Tomasz Becket był angielskim mężem stanu i duchownym żyjącym w XII wieku, który pełnił funkcję kanclerza przed objęciem urzędu arcybiskupa Canterbury. Urodzony w Londynie, piął się po szczeblach hierarchii kościelnej pod przewodnictwem arcybiskupa Teobalda z Bec, ostatecznie zyskując przychylność króla Henryka II. Jednak jego nominacja na arcybiskupa doprowadziła do znaczącego konfliktu z monarchą dotyczącego przywilejów prawnych Kościoła. Walka ta skutkowała okresem wygnania i ostatecznie doprowadziła do jego brutalnej śmierci w katedrze w Canterbury.
Życie i konflikt


Po służbie jako wysokiej rangi urzędnik korony, przejście Becketa do przywództwa religijnego wywołało głęboki rozłam z królem Henrykiem II. Król dążył do przywrócenia władzy królewskiej, czemu Becket stawiał opór poprzez ascetyzm i obronę praw kościelnych. Po procesie o obrazę majestatu, uciekł do Francji na sześć lat. Choć mediacja papieska ułatwiła jego powrót do Anglii, napięcie utrzymywało się aż do momentu, gdy został zamordowany przez czterech rycerzy wiernych królowi.
Kult i dziedzictwo


Po zamordowaniu w 1170 roku, Becket został kanonizowany przez papieża Aleksandra III w 1172 roku. Jest uznawany za świętego i męczennika zarówno w Wspólnocie Anglikańskiej, jak i w Kościele katolickim. Jego śmierć w katedrze w Canterbury uczyniła to miejsce miejscem o znaczeniu religijnym, a jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 29 grudnia.
