Timur Chromy, znany również jako Tamerlan, był turecko-mongolskim zdobywcą, pierwszym władcą dynastii timurydzkiej i założycielem imperium timurydzkiego, które obejmowało obszary dzisiejszego Afganistanu, Iranu i Azji Środkowej. Nigdy nie doznał porażki w bitwie i uważa się go powszechnie za jednego z największych wodzów w historii, a zarazem za jednego z najbardziej brutalnych. Był także mecenasem sztuki, utrzymywał kontakty z uczonymi i poetami, a jego panowanie zapoczątkowało renesans timurydzki. Urodzony w Transoksanii w latach 20. XIV wieku, do 1370 roku opanował zachodni chanat czagatajski, a następnie prowadził serię kampanii wojskowych w Azji i poza nią.
Pochodzenie i przodkowie











Timur urodził się w otureczczonej konfederacji mongolskiej Barlasów. Kroniki timurydzkie wywodzą jego linię ojcowską od męskiego przodka Czyngis-chana, jednak żadne pisemne źródło z jego czasów nie potwierdza bezpośrednio tego związku. Współcześni zazwyczaj uważali go za Mongoła, a on sam i jego potomkowie postrzegali siebie jako część mongolskiego ulusu. Posługiwał się kilkoma językami, w tym czagatajskim, klasycznym mongolskim i nowoperskim, z których ten ostatni używał w korespondencji dyplomatycznej.
Podboje i dziedzictwo










Z bazy w Transoksanii Timur pokonał Złotą Ordę, sułtanat mameluków, rozwijające się Imperium Osmańskie oraz sułtanat delhijski. Jego armie były wieloetniczne, a według szacunków badaczy pochłonęły miliony ofiar. Imperium, które stworzył, rozpadło się wkrótce po jego śmierci w 1405 roku. Jego wnuk Ulug Beg, astronom i matematyk, rządził Azją Środkową, a potomek Timura, Babur, założył później Imperium Mogołów.
