Chiaffredo był żołnierzem żyjącym w III wieku, prawdopodobnie urodzonym w Egipcie, uznawanym za świętego w tradycji katolickiej i koptyjskiej. Według legendy był członkiem Legionu Tebańskiego, lecz uniknął masowej męczeńskiej śmierci w Agaunum, uciekając w region Piemontu. Ostatecznie zginął w Crissolo, gdzie upamiętnia się jego obecność. Jest patronem Saluzzo we Włoszech, a jego wspomnienie obchodzi się 7 września.
Życie i legenda
Tradycja głosi, że uciekł przed losem Legionu Tebańskiego, aby uniknąć pogańskich ofiar. Podczas gdy niektórzy uczeni spierają się o historyczną dokładność jego imienia i pochodzenia, lokalne przekazy łączą jego śmierć z górami Piemontu. Opowieść z XIV wieku opisuje odnalezienie jego szczątków przez chłopa, co doprowadziło do ustanowienia sanktuarium w Crissolo, gdzie jego grób stał się miejscem kultu.
Kult i dziedzictwo
Święty został ogłoszony patronem diecezji Saluzzo w 1516 roku. Jego relikwie były wielokrotnie przenoszone, aż w końcu w 1642 roku zostały przeniesione do katedry w Saluzzo. Ze względu na domniemane powiązania z Legionem Tebańskim, jest czczony również w Kościele koptyjskim. W sztuce religijnej często przedstawiany jest u boku świętego Konstancjusza.