Teobaldo Roggeri był włoskim rzemieślnikiem żyjącym w XII wieku, który prowadził życie skrajnej biedy i pobożności. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w regionie Ligurii, zdecydował się porzucić swój wysoki status społeczny, aby żyć jako skromny szewc i tragarz. Swoje skromne zarobki przeznaczał na pomoc ubogim mieszkańcom diecezji Alba, często sypiając przed lokalnym kościołem, aby zachować surowy tryb życia.
Życie i służba
Po osieroceniu Roggeri przeprowadził się do Alby, aby uczyć się zawodu szewca. Żył w czystości i pracował jako tragarz, transportując zboże, aby utrzymać się przy życiu. Był znany ze swojej hojności; słynął z oddania worka pszenicy potrzebującym, co doprowadziło do opowieści, w której zamiast brakującej mąki wsypał piasek, lecz po dotarciu na miejsce worek cudownie wypełnił się mąką.
Kult
Po jego śmierci w 1150 roku jego nieoznaczony grób stał się miejscem pielgrzymek. Jego szczątki zostały odnalezione w 1429 roku przez biskupa Alby, czemu towarzyszyła legenda o samoistnie bijących dzwonach kościelnych. W 1841 roku papież Grzegorz XVI ogłosił go błogosławionym, uznając wieloletnią ludową pobożność ku jego pamięci. Jego relikwie znajdują się obecnie w katedrze w Albie.