Teneryfa to największa i najludniejsza wyspa Wysp Kanaryjskich, wspólnoty autonomicznej Hiszpanii położonej na Oceanie Atlantyckim, u północno-zachodnich wybrzeży Afryki. Jej krajobraz zdominowany jest przez Teide, najwyższą górę Hiszpanii i najwyższy punkt na wyspach Atlantyku. Teneryfa jest politycznym, gospodarczym i demograficznym centrum archipelagu, znana jest z różnorodnych środowisk przyrodniczych, dużej liczby gatunków endemicznych oraz karnawału, jednego z największych na świecie.
Wczesna historia












Wyspę zamieszkiwali rdzenni Guanczowie, którzy żyli w jaskiniach i schronieniach skalnych oraz trudnili się pasterstwem, rolnictwem i rybołówstwem. Dowody archeologiczne wskazują na osadnictwo ludzkie co najmniej od VI wieku p.n.e. W czasie kontaktu z Europejczykami wyspa była podzielona na kilka terytoriów zwanych menceyatos, z których każde rządził przywódca zwany mencey. Teneryfa jako ostatnia z Wysp Kanaryjskich została włączona do Korony Kastylii w 1496 roku, po długim podboju.
Krajobraz i gospodarka












Wyspa obejmuje wulkaniczne szczyty i sosnowe lasy, nadbrzeżne klify oraz subtropikalne doliny. Park Narodowy Teide i Masyw Anaga są chronione, przy czym pierwszy z nich jako obiekt światowego dziedzictwa UNESCO. Turystyka stanowi znaczącą część gospodarki, a Teneryfa należy do najchętniej odwiedzanych kierunków w Hiszpanii. Santa Cruz de Tenerife i Las Palmas de Gran Canaria dzielą status stolicy wspólnoty autonomicznej.
