Symeon Metafrast był bizantyjskim pisarzem i urzędnikiem żyjącym w X wieku w Konstantynopolu. Jest przede wszystkim znany ze swoich licznych dokonań w dziedzinie hagiografii i hymnografii w okresie renesansu macedońskiego. Jako płodny kronikarz specjalizował się w zbieraniu i stylistycznym dopracowywaniu żywotów świętych, co przyniosło mu opisowy przydomek. Jego dorobek literacki, obejmujący liczne hymny i modlitwy liturgiczne, odegrał istotną rolę w kulturze religijnej Cesarstwa Bizantyjskiego.
Twórczość literacka
Jego najważniejszym osiągnięciem było dziesięciotomowe menologium zawierające około 150 żywotów świętych. Zamiast jedynie gromadzić stare teksty, przekształcał je, stosując podniosły styl retoryczny znany jako atycyzm. Choć szlifował język, aby odpowiadał współczesnym standardom, zachowywał oryginalną treść historyczną. Składał również liczne hymny, w tym stichery i kanony, a także modlitwy używane podczas przygotowania i dziękczynienia przed i po Komunii Świętej.
Kult
Kościół Prawosławny uznaje go za świętego. Jego dzieła były szeroko wykorzystywane w środowiskach monastycznych, a w XI wieku powstało kilka iluminowanych kopii jego menologium. Uczeni Michał Psellos napisał później jego biografię i stworzył biuletyn liturgiczny, aby uczcić jego pamięć.