factograf
PL
Zaloguj się

japoński chemik znany z prac nad szkieletami metaloorganicznymi i porowatymi polimerami koordynacyjnymi

Susumu Kitagawa

  • 1 min czytania
  • W 41 językach
  • 5 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Susumu Kitagawa

Susumu Kitagawa (ur. 4 lipca 1951) to japoński chemik zajmujący się chemią koordynacyjną, ze szczególnym uwzględnieniem hybrydowych związków organiczno-nieorganicznych oraz porowatych polimerów koordynacyjnych, zwłaszcza szkieletów metaloorganicznych. Jest profesorem wybitnym (Distinguished Professor) w Instytucie Zintegrowanych Nauk o Materiałach Komórkowych (iCeMS) Uniwersytetu w Kioto, który współtworzył w 2007 roku. W 2025 roku wraz z Richardem Robsonem i Omarem M. Yaghim otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za prace nad molekularnymi blokami budulcowymi szkieletów metaloorganicznych.

Kariera i stanowiska

Susumu Kitagawa, sfotografowany 3 listopada 2025 roku
Susumu Kitagawa, sfotografowany 3 listopada 2025 roku
Kitagawa podczas spotkania online z Shigeru Ishibą (9 października 2025)
Kitagawa podczas spotkania online z Shigeru Ishibą (9 października 2025)
2 obrazy

Kitagawa uzyskał doktorat z chemii węglowodorów na Uniwersytecie w Kioto w 1979 roku, gdzie wcześniej ukończył także studia licencjackie. Następnie pracował jako wykładowca na Uniwersytecie Kindai, a w 1992 roku objął stanowisko profesora chemii nieorganicznej na Uniwersytecie Metropolitalnym w Tokio. Do Uniwersytetu w Kioto powrócił w 1998 roku. W latach 2013–2023 kierował iCeMS, a w 2024 roku został mianowany wiceprezydentem uniwersytetu ds. promocji badań. W latach 2011–2023 był także członkiem Rady Naukowej Japonii.

Wkład w badania naukowe

Kitagawa na konferencji prasowej na Uniwersytecie w Kioto po ogłoszeniu laureatów Nagrody Nobla 3 października 2025 roku
Kitagawa na konferencji prasowej na Uniwersytecie w Kioto po ogłoszeniu laureatów Nagrody Nobla 3 października 2025 roku
Kitagawa z Omarem Yaghim
Kitagawa z Omarem Yaghim
2 obrazy

Opierając się na wcześniejszych odkryciach Makoto Fujity i Omara M. Yaghiego, Kitagawa wykazał w 1997 roku, że struktury polimerów koordynacyjnych mogą adsorbować gazy, co miało istotne znaczenie dla rozwoju funkcjonalnych materiałów porowatych. W jego późniejszych przeglądach omawiano funkcjonalne porowate polimery koordynacyjne oraz tzw. miękkie kryształy porowate, których struktura może ulegać znacznym zmianom pod wpływem bodźców chemicznych lub fizycznych.

W 41 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy