Stilla z Abenberg była religijną dobroczynczynią i fundatorką kościoła, która żyła na początku XII wieku. Urodzona w szlacheckiej rodzinie hrabiów z Abenberg, poświęciła swoje życie służbie ubogim i chorym u boku trzech innych kobiet. Choć historyczne zapisy dotyczące jej tożsamości bywają przedmiotem debat, jest ona uznawana za osobę o znaczącym dziele miłosierdzia. Zmarła około 1140 roku w Abenberg, w miejscu, gdzie założyła swoją wspólnotę religijną.
Życie i pobożność
Po poświęceniu się jako dziewica, Stilla prowadziła odosobnione życie skupione na niesieniu pomocy potrzebującym. Według lokalnej legendy wybrała miejsce swojego spoczynku, rzucając rękawiczkę z zamku w Abenberg, która upadła w miejscu, gdzie później ufundowała kościół św. Piotra (Peterskirche). Ten czyn wyjaśnia, dlaczego została pochowana właśnie tam, a nie w tradycyjnym rodzinnym grobowcu w klasztorze w Heilsbronn.
Kult i dziedzictwo
Została beatyfikowana przez papieża Piusa XI w 1927 roku. Pielgrzymi odwiedzali jej grób krótko po jej śmierci, a zainteresowanie jej sanktuarium znacznie wzrosło po renowacji jej kościoła pod koniec XV wieku. Kościół rzymskokatolicki wspomina ją 19 lipca, natomiast diecezja w Eichstätt obchodzi jej święto 21 lipca.