Steffi Graf (ur. jako Stefanie Maria Graf, 1969) – niemiecka profesjonalna tenisistka, obecnie zawodniczka w stanie spoczynku. Przez rekordowe 377 tygodni zajmowała pierwsze miejsce w rankingu gry pojedynczej kobiet prowadzonym przez Women's Tennis Association, a także wygrała 22 turnieje wielkoszlemowe w grze pojedynczej, co daje jej drugie miejsce w historii ery Open. Jako jedyna zawodniczka wygrała każdy z turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej co najmniej cztery razy. Graf zakończyła karierę w 1999 roku, w wieku 30 lat, a w 2004 roku została wprowadzona do Tennis Hall of Fame.
Początki kariery



Tenisa nauczył ją ojciec, który już w wieku trzech lat uczył ją prawidłowego machania rakietą. Jako zawodniczka zawodowa zadebiutowała w 1982 roku i szybko awansowała w rankingach. Po latach starannie prowadzonej gry stała się poważną rywalką Martiny Navratilovej i Chris Evert, a swój pierwszy tytuł wielkoszlemowy zdobyła podczas French Open w 1987 roku.
Dominacja i dziedzictwo



W 1988 roku Graf wygrała wszystkie cztery turnieje wielkoszlemowe oraz złoty medal olimpijski w tym samym roku kalendarzowym, co określa się mianem Złotego Wielkiego Szlema. Kontuzje oraz wzrost formy Moniki Seles wpłynęły na jej późniejsze lata kariery, lecz po tym, jak Seles została w 1993 roku dźgnięta nożem, Graf powróciła na szczyt. Jej atletyczny styl gry z głębi kortu jest powszechnie uznawany za kształtujący nowoczesny tenis, a sama zawodniczka uchodzi za jedną z największych tenisistek w historii tej dyscypliny.
