Simeone Maria Cardon był benedyktyńskim mnichem i cysterskim przeorem żyjącym w XVIII wieku, który został zamordowany we Włoszech. Urodzony w Cambrai, początkowo wstąpił do klasztoru mauryści w Meaux, gdzie przyjął święcenia kapłańskie. Z powodu sprzeciwu wobec Rewolucji Francuskiej i jej polityki wobec duchowieństwa, ostatecznie uciekł z Francji. Później wstąpił do zakonu cystersów w opactwie Casamari, gdzie pełnił funkcję przeora i zarządzał sprawami wspólnoty w okresie znacznej niestabilności politycznej.
Życie i męczeństwo
Po przeprowadzce do opactwa Casamari w 1796 roku, Cardon złożył śluby cysterskie. Po odejściu opata przejął przywództwo jako przeor. W maju 1799 roku żołnierze rewolucyjnej Francji wkroczyli do opactwa, aby dokonać grabieży. Cardon zdecydował się pozostać ze swoją wspólnotą zamiast uciekać. Podczas najazdu został śmiertelnie ranny przez żołnierzy, a zmarł następnego dnia wraz z pięcioma innymi mnichami.
Kult
Cardon jest uznawany za błogosławionego w Kościele rzymskokatolickim. W 2020 roku papież Franciszek uznał jego heroiczne cnoty, a on sam został oficjalnie beatyfikowany w kwietniu 2021 roku. Jest czczony wraz z pięcioma innymi męczennikami z Casamari, którzy są celebrowani jako świadkowie miłości Bożej.