Siano – pasza otrzymywana przez wysuszenie skoszonej zielonki, przede wszystkim traw, roślin bobowatych (motylkowych) oraz innych roślin łąkowych lub pastewnych. W klasyfikacji pasz należy do pasz objętościowych suchych. Jest stosowane głównie w żywieniu przeżuwaczy i koni.
Siano różni się od sianokiszonki sposobem konserwacji: w sianie podstawowym procesem jest suszenie, natomiast sianokiszonka powstaje przez zakiszanie podsuszonego materiału roślinnego.
Produkcja
Produkcja siana polega na skoszeniu zielonki i obniżeniu jej wilgotności do poziomu umożliwiającego przechowywanie w stanie suchym. Rośliny mogą być suszone bezpośrednio na polu, w stodołach z wykorzystaniem wymuszonego obiegu zimnego powietrza albo w suszarniach z ciepłym powietrzem.
Podczas suszenia zmniejsza się zawartość wody w roślinach, ale mogą też następować straty składników pokarmowych i spadek strawności paszy. Ograniczeniu strat sprzyja szybkie wysuszenie skoszonych roślin oraz właściwa organizacja prac polowych. Po wysuszeniu siano może być zbierane luzem albo prasowane w kostki lub bele.
Wartość paszowa
Wartość pokarmowa siana zależy m.in. od składu botanicznego zielonki, fazy rozwoju roślin w chwili koszenia, warunków pogodowych oraz sposobu suszenia i przechowywania. Za pożądane uznaje się siano zawierające wartościowe trawy, rośliny bobowate wzbogacające paszę w białko i składniki mineralne oraz zioła poprawiające walory smakowe i dietetyczne.
Siano jest źródłem włókna, energii, białka, karotenów, ksantofili, tokoferoli oraz witamin E, K i z grupy B. W żywieniu koni dostarcza włókna pokarmowego, które jest ważne dla prawidłowego przebiegu procesów trawiennych.
Przechowywanie i jakość
Siano i słomę przechowuje się w stanie suchym, a ich jakość zależy od warunków pogodowych podczas zbioru oraz od warunków przechowywania. Dobre siano powinno mieć charakterystyczną zielonkawą barwę, przyjemny zapach i nie powinno być zapleśniałe ani zanieczyszczone ziemią lub piaskiem.
Zbyt wilgotne siano może ulegać gwałtownej fermentacji, brunatnieniu i butwieniu, co powoduje straty wartości pokarmowej; w skrajnych przypadkach może dojść do samozapłonu. Siano spleśniałe jest niepożądane w żywieniu zwierząt ze względu na możliwość wywoływania zaburzeń ze strony układu pokarmowego i oddechowego.