Sardynia to druga pod względem wielkości wyspa na Morzu Śródziemnym, po Sycylii, oraz jeden z dwudziestu regionów Włoch. Leży na zachód od Półwyspu Apenińskiego, na północ od Tunezji i na południe od francuskiej wyspy Korsyka. Oficjalnie nosi nazwę Regionu Autonomicznego Sardynii, posiada statutową autonomię wewnętrzną i dzieli się na sześć prowincji oraz dwa miasta metropolitalne. Stolicą i największym miastem jest Cagliari, a drugim pod względem wielkości jest Sassari. Jej zróżnicowany krajobraz, obejmujący góry, lasy, równiny, skaliste wybrzeża i długie piaszczyste plaże, sprawił, że nazywa się ją mikrokontynentem.
Prehistoria i panowanie starożytne












Sardynia jest zamieszkana od późnego paleolitu, a jej najbardziej znaczącą wczesną kulturą jest cywilizacja nuragijska, znana z okrągłych wież-fortec zwanych nuraghe, z których zachowało się około 7000. Fenicjanie, Kartagińczycy, a następnie Rzymianie objęli później kontrolę nad częściami wyspy, a panowanie rzymskie trwało około 700 lat. Sama nazwa Sardynia ma korzenie przedłacińskie i po raz pierwszy pojawia się na inskrypcji fenickiej.
Historia średniowieczna i nowożytna












Po panowaniu Wandalów i Bizancjum na wyspie rozwinęły się samorządne królestwa zwane judykatami. W 1324 roku Korona Aragonii podporządkowała ją sobie jako Królestwo Sardynii. W 1718 roku przeszła w ręce dynastii Sabaudzkiej, która później weszła w skład Królestwa Włoch, a obecnie wyspa jest częścią Republiki Włoskiej.
Język, kultura i gospodarka












Język sardyński oraz algierski dialekt języka katalońskiego uznawane są za oficjalnie chronione języki mniejszości, choć oba są poważnie zagrożone wymarciem. Turystyka stała się jednym z najszybciej rozwijających się sektorów regionalnej gospodarki, a krajobrazy wyspy zachowują ślady jej prehistorycznej przeszłości.
