Marsus był rzymskim presbiterem i misjonarzem żyjącym w III wieku. Święcony przez papieża Syksta II, został wysłany do Galii wraz ze świętym Peregrynem oraz małą grupą duchownych, aby szerzyć wiarę chrześcijańską. Po przybyciu w okolice Autum (Auxerre), grupa ta z sukcesem nawróciła wielu lokalnych mieszkańców. Pod przewodnictwem Peregryna, Marsus sprawował urząd biskupa i jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej oraz prawosławnej.
Misja i życie
Po święceniach w Rzymie, Marsus udał się do Galii, aby głosić Ewangelię. Ściśle współpracował z Peregrynem, który ostatecznie stał się męczennikiem na pogańskiej wyspie. Po zakończeniu pracy misyjnej, Marsus zmarł i został pochowany w Autum. Jego wspomnienie obchodzi się 4 października, choć niektóre tradycje sugerują, że zmarł 8 czerwca.
Kult i relikwie
Wczesnym średniowieczu Marsus był znaczącą postacią w regionach saskich. Biskup Altfrid przeniósł jego relikwie do Saksonii, prawdopodobnie do Corvey lub Essen. Pod koniec X wieku, dzięki wsparciu cesarza Ottona III, części jego szczątków zostały przeniesione z Lyonu do Essen. Był wysoko czczony przez kanoników w Essen, gdzie jego czaszka była przechowywana w drogocennym relikwiarzu.
Dziedzictwo
Choć jego popularność z czasem osłabła, Marsus pozostaje wzorem pracy misyjnej. W latach 60. XX wieku w Autum zbudowano kościół poświęcony jemu, po tym jak relikwie powróciły w te strony z Essen. Jego obecność w historii liturgicznej Essen jest zaznaczona przez liczne relikwiarze, które niegdyś mieściły jego szczątki.