Sam Neill (sir Nigel John Dermot Neill) był nowozelandzkim aktorem, znanym jako wiodący aktor filmowy i telewizyjny. Urodzony w Irlandii Północnej w 1947 roku, jako syn Angielki i Nowozelandczyka, w dzieciństwie przeprowadził się do Christchurch i tam rozpoczął karierę w nowozelandzkim teatrze i filmie. Później zyskał międzynarodową sławę, zwłaszcza dzięki roli doktora Alana Granta w filmie „Park Jurajski”. Trzykrotnie nominowano go do nagrody Primetime Emmy oraz trzykrotnie do Złotego Globu, a w 1991 roku otrzymał tytuł Oficera Orderu Imperium Brytyjskiego.
Młodość i teatr


Neill dorastał w Nowej Zelandii, dokąd jego rodzina przeprowadziła się w 1954 roku. Mieszkał w Christchurch, a później w Dunedin. Studiował na Uniwersytecie Canterbury i Uniwersytecie Victorii w Wellingtonie, kończąc studia z literatury angielskiej w 1970 roku. Występował w produkcjach uniwersyteckich i zawodowych, w tym w teatrze Downstage w Wellingtonie, zanim zwrócił się ku pracy przed kamerą.
Kariera ekranowa


Przełom Neilla w Nowej Zelandii przyniósł film „Sleeping Dogs” z 1977 roku. Następnie przeniósł się do Australii, gdzie zagrał główną rolę męską w filmie „Moja błyskotliwa kariera”, a później do Hollywood i Wielkiej Brytanii. Do jego ról należą główne role w filmach takich jak „Fortepian” i „Horyzont zdarzeń”, a także role telewizyjne w serialach „Merlin” i „Peaky Blinders”. Jego kreacja doktora Alana Granta w „Parku Jurajskim” przyniosła mu szeroką rozpoznawalność na świecie.
