Salwator Lilli był włoskim księdzem franciszkaninem i misjonarzem żyjącym w XIX wieku. Urodzony w 1853 roku w Kapadocji we Włoszech, wstąpił do zakonu franciszkanów w 1870 roku, a w 1878 roku został święconym kapłanem w Betlejem. Większość swojego życia poświęcił pracy misyjnej w Armenii, gdzie założył różne instytucje społeczne, w tym szkoły i kliniki medyczne. Był znany ze służby chorym, szczególnie podczas epidemii cholery w 1891 roku, aż do swojej śmierci w Turcji w 1895 roku.
Życie i posługa
Podczas swojej służby misyjnej Lilli koncentrował się na poprawie lokalnych standardów życia poprzez budowanie domów dla porzuconych oraz nauczanie zasad higieny. Podczas pełnienia funkcji proboszcza i przełożonego franciszkańskiego domu w Mujukderesi, mierzył się z intensywnymi prześladowaniami. On i siedmiu jego towarzyszy zostali aresztowani przez siły osmańskie i poddani naciskom, aby przeszli na islam. Ponieważ odmówili wyrzeczenia się swojej wiary, zostali zabici, a ich szczątki spalono.
Kult
Kościół katolicki uznaje Lilli za błogosławionego męczennika. Po zatwierdzeniu jego pism duchowych w 1939 roku, on i jego towarzysze zostali ogłoszeni Sługami Bożymi. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 3 października 1982 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 22 listopada, w rocznicę jego śmierci.