Rodolfo Acquaviva był włoskim księdzem jezuitą, który pod koniec XVI wieku służył jako misjonarz w Indiach. Urodzony w Atri w szlacheckiej rodzinie, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w 1568 roku, a w 1578 roku udał się do Indii. Jest najbardziej znany ze swojej działalności na dworze Mogołów u boku Akbara Wielkiego, gdzie brał udział w debatach religijnych. Jego misyjna praca doprowadziła ostatecznie do jego śmierci w 1583 roku podczas powstania w Cuncolim, co zaowocowało ogłoszeniem go błogosławionym przez Kościół katolicki.
Praca misyjna
Po nauczaniu w Kolegium św. Pawła w Goa, Acquaviva poprowadził misję na dwór cesarza Mogołów, Akbara. Brał udział w dyskusjach w Ibadat Khana, domu kultu przeznaczonym do dialogu międzyreligijnego. Mimo zainteresowania cesarza różnymi tradycjami religijnymi, jezuita miał trudności z realizacją swoich konkretnych celów religijnych. Ostatecznie powrócił do Goa, aby prowadzić misję wśród hinduskich kszatrijów w Salcette.
Śmierć i kult
Działalność Acquivavy w Salcette przyczyniła się do powstania w Cuncolim w lipcu 1583 roku, podczas którego zginął podczas modlitwy. Został beatyfikowany przez papieża Leona XIII w 1893 roku wraz z czterema swoimi towarzyszami. Kościół katolicki czci go jako błogosławionego, a zakon jezuitów wspomina go 4 lutego jako jednego z męczenników misji.