Romanus z Subiaco był żyjącym w V wieku mnichem i opatem, który prowadził życie pustelnicze we Włoszech. Jest przede wszystkim znany ze swojej istotnej roli w wczesnym życiu świętego Benedykta z Nursji. Dostarczając Benedyktowi pożywienia, odzieży i schronienia w jaskini w pobliżu rzeki Anio, Romanus zapewnił mu niezbędne wsparcie w początkowych latach jego życia pustelniczego. Po pobycie we Włoszech udał się do Galii, gdzie założył małą wspólnotę monastyczną.
Życie i działalność
Po okresie ascetyzmu we Włoszech, Romanus przeniósł się do Galii, aby założyć klasztor w Druyes-les-Belles-Fontaines, położonym niedaleko Auxerre. Żył tam aż do śmierci około 550 roku. Niektóre tradycje historyczne czasem łączą go z innym Romanusem, który służył jako biskup Auxerre, choć pod względem tożsamości monastycznej są to odrębne postaci.
Kult
Jako święty, Romanus jest wspominany 22 maja. Jego szczątki zostały pierwotnie złożone w klasztorze, który założył w Druyes-Fontrouge. Z czasem jego relikwie zostały rozdzielone do różnych miejsc, w tym do Vareilles, Sens i Auxerre, gdzie nadal są czczone w tradycji katolickiej.