factograf
PL
Zaloguj się

amerykański fizyk teoretyk (1904–1967)

Robert Oppenheimer

  • 1 min czytania
  • W 102 językach
  • 16 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Robert Oppenheimer

J. Robert Oppenheimer był amerykańskim fizykiem teoretykiem, który w czasie II wojny światowej kierował Laboratorium w Los Alamos w ramach Projektu Manhattan. Często nazywany "ojcem bomby atomowej", nadzorował opracowanie pierwszych broni jądrowych. Urodzony w Nowym Jorku, wniósł wkład w mechanikę kwantową, fizykę jądrową i astrofizykę, a następnie kierował Instytutem Studiów Zaawansowanych w Princeton. Jego kariera zakończyła się kontrowersją po tym, jak przesłuchanie bezpieczeństwa w 1954 roku odebrało mu poświadczenie bezpieczeństwa, co decyzję uchylono w 2022 roku.

Młodość i kształcenie

Oppenheimer w roczniku Uniwersytetu Harvarda, 1926
Oppenheimer w roczniku Uniwersytetu Harvarda, 1926
Laboratorium Heike Kamerlingh Onnesa w Lejdzie, Holandia, lipiec 1927. Oppenheimer znajduje się w środkowym rzędzie, drugi od lewej.
Laboratorium Heike Kamerlingh Onnesa w Lejdzie, Holandia, lipiec 1927. Oppenheimer znajduje się w środkowym rzędzie, drugi od lewej.
Personel Laboratorium Promieniowania Uniwersytetu Kalifornijskiego, w tym Robert R. Wilson oraz laureaci Nagrody Nobla Ernest Lawrence, Edwin McMillan i Luis Walter Alvarez, przy jarzmie magnesu 60-calowego cyklotronu, 1938. Oppenheimer to wysoka postać z fajką w górnym rzędzie.
Personel Laboratorium Promieniowania Uniwersytetu Kalifornijskiego, w tym Robert R. Wilson oraz laureaci Nagrody Nobla Ernest Lawrence, Edwin McMillan i Luis Walter Alvarez, przy jarzmie magnesu 60-calowego cyklotronu, 1938. Oppenheimer to wysoka postać z…
Oppenheimer w 1946 roku
Oppenheimer w 1946 roku
Zdjęcie identyfikacyjne Oppenheimera z Laboratorium w Los Alamos
Zdjęcie identyfikacyjne Oppenheimera z Laboratorium w Los Alamos
5 obrazów

Oppenheimer urodził się w Nowym Jorku w 1904 roku w niepraktykującej rodzinie żydowskiej o znacznym majątku, jego ojciec był odnoszącym sukcesy importerem tkanin. Studiował chemię na Uniwersytecie Harvarda, który ukończył w 1925 roku po trzech latach. Następnie kształcił się w Europie, uzyskując doktorat z fizyki na Uniwersytecie w Getyndze w 1927 roku pod kierunkiem Maxa Borna. Później dołączył do kadry fizyków Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, gdzie w 1936 roku został profesorem zwyczajnym.

Wkład naukowy

Leslie Groves, wojskowy kierownik Projektu Manhattan, z Oppenheimerem w 1942 roku
Leslie Groves, wojskowy kierownik Projektu Manhattan, z Oppenheimerem w 1942 roku
Próba Trinity była pierwszą detonacją urządzenia jądrowego.
Próba Trinity była pierwszą detonacją urządzenia jądrowego.
Oppenheimer i Groves przy pozostałościach wieży próbnej Trinity. Oppenheimer ma na sobie swój charakterystyczny kapelusz o szerokim rondzie, a białe ochraniacze na buty chronią przed opadem radioaktywnym.
Oppenheimer i Groves przy pozostałościach wieży próbnej Trinity. Oppenheimer ma na sobie swój charakterystyczny kapelusz o szerokim rondzie, a białe ochraniacze na buty chronią przed opadem radioaktywnym.
Oppenheimer i Albert Einstein byli kolegami i łączyły ich serdeczne stosunki, ok. 1950
Oppenheimer i Albert Einstein byli kolegami i łączyły ich serdeczne stosunki, ok. 1950
Generalny Komitet Doradczy w 1947 roku; Oppenheimer jest drugi od lewej.
Generalny Komitet Doradczy w 1947 roku; Oppenheimer jest drugi od lewej.
5 obrazów

Oppenheimer przyczynił się do rozwoju mechaniki kwantowej i fizyki jądrowej, w tym do przybliżenia Borna-Oppenheimera dla funkcji falowych cząsteczek oraz prac nad pozytonami, elektrodynamiką kwantową i kwantową teorią pola. Wraz ze swoimi uczniami rozwijał astrofizykę, w tym teorie ulewy promieniowania kosmicznego oraz gwiazd neutronowych i czarnych dziur.

Projekt Manhattan i późniejsza kariera

Kolokwium w Los Alamos o "Super" z 1946 roku. W pierwszym rzędzie stoją Norris Bradbury, John Manley, Enrico Fermi i J. M. B. Kellogg. Oppenheimer stoi za Manleyem, a po jego lewej stronie Richard Feynman.
Kolokwium w Los Alamos o "Super" z 1946 roku. W pierwszym rzędzie stoją Norris Bradbury, John Manley, Enrico Fermi i J. M. B. Kellogg. Oppenheimer stoi za Manleyem, a po jego lewej stronie Richard Feynman.
Prezydent Dwight D. Eisenhower otrzymuje raport od Lewisa L. Strauss, przewodniczącego Komisji Energii Atomowej, o testach bomby wodorowej w ramach operacji Castle na Pacyfiku, 30 marca 1954 roku. Strauss naciskał na odebranie Oppenheimerowi poświadczenia bezpieczeństwa.
Prezydent Dwight D. Eisenhower otrzymuje raport od Lewisa L. Strauss, przewodniczącego Komisji Energii Atomowej, o testach bomby wodorowej w ramach operacji Castle na Pacyfiku, 30 marca 1954 roku. Strauss naciskał na odebranie Oppenheimerowi poświadczenia…
Dawny kolega Oppenheimera, Edward Teller, zeznawał przeciwko niemu podczas przesłuchania bezpieczeństwa w 1954 roku.
Dawny kolega Oppenheimera, Edward Teller, zeznawał przeciwko niemu podczas przesłuchania bezpieczeństwa w 1954 roku.
W kwietniu 1958 roku Oppenheimer przemawiał podczas inauguracji Instytutu Fizyki Jądrowej w Instytucie Weizmanna w Izraelu. Popiersie przedstawia Nielsa Bohra.
W kwietniu 1958 roku Oppenheimer przemawiał podczas inauguracji Instytutu Fizyki Jądrowej w Instytucie Weizmanna w Izraelu. Popiersie przedstawia Nielsa Bohra.
Laureaci honorowych doktoratów Harvardu, 5 czerwca 1947. Pierwszy rząd od lewej: Oppenheimer; Ernest Cadman Colwell; generał George C. Marshall; prezydent Harvardu James B. Conant; generał Omar N. Bradley; T. S. Eliot.
Laureaci honorowych doktoratów Harvardu, 5 czerwca 1947. Pierwszy rząd od lewej: Oppenheimer; Ernest Cadman Colwell; generał George C. Marshall; prezydent Harvardu James B. Conant; generał Omar N. Bradley; T. S. Eliot.
5 obrazów

W 1943 roku Oppenheimer został mianowany dyrektorem Laboratorium w Los Alamos w Nowym Meksyku, gdzie opracowywano pierwsze bronie jądrowe. W lipcu 1945 roku był świadkiem próby Trinity. Po wojnie kierował Instytutem Studiów Zaawansowanych i doradzał Komisji Energii Atomowej, opowiadając się za międzynarodową kontrolą broni jądrowej i sprzeciwiając się bombie wodorowej z przyczyn etycznych. Podczas czerwonej paniki w okresie zimnej wojny jego dawne związki doprowadziły do odebrania mu poświadczenia bezpieczeństwa w 1954 roku. W 1963 roku otrzymał Nagrodę im. Enrico Fermiego.

W 102 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy