factograf
PL
Zaloguj się

bawarska dojarka i święta

Radegunda z Wellenburga

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 2 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Radegunda z Wellenburga

Radegunda z Wellenburga była dojarką żyjącą pod koniec XIII wieku, służącą w zamku Wellenburg niedaleko Augsburga. Rozpoznana dzięki swojej oddaniu ubogim i chorym, jest czczona jako jedna z trzech bawarskich „wilczych świętych” (Wolfsheiligen). Według lokalnej tradycji jej życie naznaczone było aktami miłosierdzia oraz cudownym wydarzeniem związanym z koszem jedzenia przeznaczonym dla chorych, który rzekomo zmienił się w proste narzędzia do pielęgnacji, gdy została oskarżona o kradzież.

Życie i legenda

Św. Marcin w Zusamaltheim 263
Św. Marcin w Zusamaltheim 263

Pracując u lokalnego urzędnika, Radegunda była znana ze swojej skromności oraz częstych wizyt w pobliskim przytułku, gdzie opiekowała się cierpiącymi. Legenda głosi, że po tym, jak przyłapano ją na kłamstwie dotyczącym jedzenia, które niosła chorym, zaatakowały ją dwa wilki. Zmarła trzy dni później w Augsburgu, po tym jak wyznała nieuczciwość swojemu pracodawcy.

Kult i dziedzictwo

W miejscu jej pochówku zbudowano kaplicę, która stała się celem pielgrzymek robotników oraz osób szukających ochrony dla inwentarza. Jej szczątki zostały ostatecznie przeniesione do Waldbergu, gdzie umieszczono je w głównym ołtarzu kościoła św. Radegundis. Jej życie było przedstawiane w różnych dziełach sztuki, w tym w drzeworytach Hansa Burgkmaira starszego oraz obrazach olejnych zamówionych przez Antona Josepha Fuggera.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy