Mateusz Pustelnik był chrześcijańskim kapłanem i ascetą żyjącym w IV wieku w Imperium Sasanidów. Pierwotnie kształcił się w klasztorze Sergiusza i Bacchusza, później został mnichem w Zuqnin, zanim uciekł na górę Alfaf. Jest wspominany jako cudotwórca, osoba znana z dokonywania cudów, a jego życie charakteryzowało się znaczącymi kontaktami z rodziną królewską. Ostatecznie zmarł i został pochowany w klasztorze założonym na jego cześć na górze, na której żył.
Życie i cuda
Po przeprowadzce na górę Alfaf, Mateusz dokonał kilku niezwykłych cudów. Według przekazów uzdrowił księżniczkę Sarę z trądu oraz uleczył króla Sennacheryba z obłędu. Podczas tych spotkań ochrzcił króla, jego żonę oraz księcia Behnama. Jednak rodzina królewska ostatecznie uczyniła męczennikami Behnama i Sarę. Wpływ Mateusza trwał nadal, gdyż ochrzcił króla i jego żonę, utrzymując swoją rolę duchowego przywódcy w tym okresie konfliktów.
Kult i dziedzictwo
Święty jest czczony w Kościele syryjskim ortodoksyjnym. Na górze Alfaf, w miejscu jego śmierci, zbudowano klasztor poświęcony św. Mateuszowi. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 18 września. Jest uznawany za cudotwórcę, co odzwierciedla cuda przypisywane mu za życia jako ascety.