Pius X, urodzony jako Giuseppe Melchiorre Sarto, był głową Kościoła katolickiego od 1903 roku aż do śmierci w 1914 roku. Wychowany w ubogiej rodzinie w Cesarstwie Austriackim, awansował w hierarchii kościelnej, zostając najpierw kapłanem, potem biskupem, a ostatecznie papieżem. Jego pontyfikat charakteryzował się zdecydowanym sprzeciwem wobec modernizmu oraz przywiązaniem do scholastycznej teologii tomistycznej. Jest pamiętany z powodu promowania reform liturgicznych, takich jak zachęcanie wiernych do aktywnego uczestnictwa w liturgii oraz obniżenie wieku przystępowania do Pierwszej Komunii Świętej.
Życie i posługa
Przed wyborem na papieża, Sarto służył jako kapłan, a później jako biskup Mantui. Był znany ze swojego oddania ubogim, w szczególności zapewniając schronienie w Pałacu Apostolskim ofiarom trzęsienia ziemi w Mesynie w 1908 roku. W trakcie całej swojej kariery prowadził skromny tryb życia, odmawiając szczególnych przywilejów swoim krewnym. Zainicjował również prace nad pierwszym kompleksowym Kodeksem Prawa Kanonicznego.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci jego sława świętości doprowadziła do znacznego kultu. Został beatyfikowany w 1951 roku, a później kanonizowany jako święty w 1954 roku. Jego wkład w liturgię, w tym nacisk na częste przyjmowanie Komunii Świętej, wywarł trwały wpływ na praktykę katolicką. Jego miejsce urodzenia zostało ostatecznie przemianowane na Riese Pio X na cześć jego pamięci, a w Bazylice św. Piotra znajduje się jego posąg.