Piotr z Castelnau był francuskim mnichem cysterskim i legatem papieskim działającym pod koniec XII i na początku XIII wieku. Urodzony w diecezji Montpellier, służył jako archidiakon Maguelonne, zanim w 1199 roku został mianowany przez papieża Innocentego III w celu zwalczania herezji katarów. Po wstąpieniu do zakonu cystersów w opactwie Fontfroide, pełnił funkcję głównego inkwizytora w regionach takich jak Langwedocja, Viviers i Montpellier. Jego życie zakończyło się gwałtownie w 1208 roku w wyniku zamachu dokonanego w dolinie Rodanu lub Prowansji.
Życie i śmierć
Pełniąc funkcję dyplomaty i inkwizytora, Piotr znalazł się w centrum konfliktów politycznych zaangażowanych hrabiego Baux oraz Rajmunda VI, hrabiego Tuluzy. Został zamordowany 15 stycznia 1208 roku; zdarzenie to mogło zostać przeprowadzone przez agenta Rajmunda. Choć tożsamość mordercy pozostała niepotwierdzona, papież obwinił hrabiego Tuluzy o śmierć legata, co doprowadziło do jego ekskomuniki i rozpoczęcia krucjaty albigenskiej.
Kult
Po śmierci Piotr został beatyfikowany przez papieża Innocentego III w 1208 roku. Jest czczony w tradycji katolickiej, a jego wspomnienie obchodzi się 15 stycznia. Jego relikwie znajdują się w kościele dawnego opactwa Saint-Gilles.