Patty Pravo (właśc. Nicoletta Strambelli, ur. 1948) – włoska piosenkarka, która zadebiutowała w 1966 roku. Największy komercyjny sukces osiągnęła pod koniec lat 60. i w latach 70., następnie w latach 80. jej popularność spadła, by w połowie i pod koniec lat 90. przeżyć odrodzenie. Do jej znanych piosenek należą "La bambola" i "Pazza idea". Sprzedała ponad 110 milionów płyt na całym świecie, dzięki czemu należy do najlepiej sprzedających się włoskich artystów muzycznych, a na Festiwalu Piosenki w Sanremo wystąpiła jedenastokrotnie.
Wczesne lata
Strambelli wychowywała się w liberalnym duchu u dziadków ze strony ojca i spędziła lata kształtujące w Wenecji, gdzie poznała amerykańskiego poetę Ezrę Pounda oraz przyszłego papieża Jana XXIII. Od najmłodszych lat uczyła się gry na fortepianie, tańca i solmizacji, a w wieku dziesięciu lat została przyjęta do Konserwatorium Muzycznego im. Benedetta Marcella. W 1962 roku, po śmierci dziadka, wyjechała do Londynu, aby nauczyć się angielskiego, a w wieku siedemnastu lat przeniosła się do Rzymu, gdzie zaczęła występować w klubie Piper i zyskała przydomek "la ragazza del Piper".
Droga do sławy
Podpisawszy kontrakt z wytwórnią RCA Italiana, Pravo wydała w 1966 roku swój pierwszy singiel "Ragazzo triste", włoską wersją piosenki duetu Sonny & Cher. Jej singiel "La bambola" z 1968 roku przez dziewięć kolejnych tygodni był numerem jeden we Włoszech i sprzedał się w milionie egzemplarzy. W 1973 roku powróciła do RCA i wydała balladę "Pazza idea", która przez dwa miesiące znajdowała się na szczycie włoskiej listy przebojów i stała się jednym z największych hitów w jej karierze.
Późniejsza kariera
Po spadku popularności w latach 80. Pravo odrodziła karierę w połowie i pod koniec lat 90., odzyskując swoje miejsce na włoskich listach przebojów. Jej piosenka "...E dimmi che non vuoi morire" z 1997 roku należała do najpopularniejszych nagrań z późniejszego okresu. Zdobyła trzy nagrody krytyków i dwanaście razy wystąpiła na Festivalbarze, a jeszcze w 2026 roku występowała w Sanremo.