Paolo Dezza był włoskim księdzem jezuitą i teologiem, który sprawował urząd kardynała i pełnił istotne funkcje kierownicze w Kościele katolickim. Urodzony w Parmie w 1901 roku, stał się wybitnym uczonym i profesorem na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. W trakcie swojej kariery sprawował opiekę duchową nad wieloma papieżami, w tym Pawłem VI i Janem Pawłem I, a w 1981 roku został mianowany przez papieża Jana Pawła II na tymczasowego delegata do przewodzenia Towarzystwu Jezusowemu. W 1991 roku został podniesiony do godności kardynała.
Życie i służba
Po wstąpieniu do zakonu jezuitów w 1918 roku, Dezza studiował we Włoszech, Hiszpanii i Austrii. Pełnił funkcję profesora filozofii i kierował Uniwersytetem Gregoriańskim za pontyfikatu papieża Piusa XII. W tym okresie pomagał w przygotowaniu dogmatu o Wniebowzięciu Maryi. Był również duchowym doradcą kilku papieży i służył jako sekretarz generalny Międzynarodowej Federacji Katolickich Uniwersytetów.
Role kierownicze
W następstwie kryzysu zdrowotnego ogarniającego przełożonego generalnego jezuitów w 1981 roku, papież Jan Paweł II mianował Dezzę na specjalnego delegata pontyfikalnego do kierowania zakonem. Nominacja ta nastąpiła po tym, jak papież był wcześniej uczniem Dezzy. W 1991 roku, w wieku 89 lat, został mianowany przez papieża kardynałem, sprawując urząd kardynała-diakona Sant'Ignazio di Loyola a Campo Marzio.