Oriencjusz był chrześcijańskim poetą łacińskim i arcybiskupem żyjącym w V wieku w regionach Urgell i Auch. Urodzony około 302 roku, uważa się, że przeszedł nawrócenie po grzesznym młodości. Jako doświadczony pasterz, tworzył literaturę religijną w okresie, gdy Galia zmagała się ze znacznymi zniszczeniami spowodowanymi inwazjami barbarzyńców. Identyfikuje się go jako biskupa Augusta Ausciorum, który w 439 roku służył jako ambasador króla Teodoryka I u rzymskich generałów.
Twórczość literacka
Jego najważniejszym dziełem jest Commonitorium, poemat elegijny składający się z 1036 wierszy. Ten dwuczęściowy poemat opisuje drogę do nieba, jednocześnie ostrzegając czytelników przed różnymi duchowymi przeszkodami. Tekst zawiera wpływy klasycznych poetów rzymskich, takich jak Wergiliusz, Owidiusz i Katullus. Choć przetrwał tylko jeden rękopis, jego twórczość obejmuje kilka krótkich anonimowych wierszy oraz dwie modlitwy rymowane przypisywane jemu.
Kult
Uznany za świętego, Oriencjusz jest wspominany 1 maja. Jest czczony w tradycjach katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego dziedzictwo jako pisarza i przywódcy religijnego zostało zachowane dzięki różnym historycznym wydaniom jego dzieł poetyckich, które nadal służą jako ważne świadectwo wczesnochrześcijańskiej literatury łacińskiej.