Odilon z Cluny był benedyktyńskim opatem, który kierował klasztorem w Cluny przez około 54 lata pod koniec X i na początku XI wieku. Urodzony w Auvergne, zyskał znaczenie dzięki przewodzeniu jednej z najważniejszych instytucji monastycznych w Europie Zachodniej. Znany ze swojego miłosiernego charakteru, w sprawowaniu władzy nad mnichami przedkładał łagodność nad surowość. Poza reformą monastyczną był kluczową postacią w promowaniu Pokoju Bożego (Truce of God) w celu ograniczenia konfliktów zbrojnych oraz ustanowił tradycję Wspomnienia Wszystkich Dusz, aby czcić zmarłych.
Życie i przewodnictwo

Wywodzący się ze szlacheckiej rodziny w Auvergne, Odilon wstąpił do zakonu kluniackiego w 991 roku. Jego kadencja jako opata charakteryzowała się znacznym rozszerzeniem wpływów oraz wzmocnieniem niezależności klasztoru od lokalnych biskupów dzięki wsparciu papieskiemu. Był znany ze swojej ogromnej dobroczynności, a nawet przetapiał naczynia liturgiczne, aby nieść pomoc podczas dotkliwego głodu w 1006 roku. Jego wpływ dyplomatyczny sięgał dworu cesarskiego, gdzie w czasach panowania Henryka II wstawiał się o miłosierdzie dla buntowników.
Dziedzictwo religijne

Odilon znacząco wpłynął na zachodnią praktykę liturgiczną, ustanawiając Wspomnienie Wszystkich Dusz jako coroczną pamiątkę zmarłych. Wspierał również głęboką pobożność maryjną, zachęcając wiernych do osobistego poświęcenia Maryi. Jego zaangażowanie w pokój przejawiało się poprzez promowanie Pokoju Bożego – ruchu mającego na celu tymczasowe zawieszenie działań wojennych z powodów religijnych, co redukowało przemoc w regionie.
Kult
Uznany za świętego, Odilon jest czczony w tradycjach katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienia przypadają 2 stycznia, 11 maja oraz 31 grudnia. Spoczywa w prioryacie w Souvigny, gdzie jego pamięć jest zachowana dzięki tradycjom liturgicznym, które pomógł ustanowić.
