Nicetas Got był żołnierzem pochodzenia gotyckiego żyjącym w IV wieku w regionie Dunaju. Po chrzcie dokonanym przez biskupa Teofila stał się aktywnym propagatorem wiary chrześcijańskiej wśród swojego ludu. Podczas konfliktów domowych między pogańskimi a chrześcijańskimi frakcjami Gotów pozostał wierny swoim przekonaniom religijnym. Jego życie zakończyło się męczeństwem w 372 roku, kiedy to został skazany na śmierć w okresie odnowionych prześladowań pogańskich prowadzonych przez sędziego Athanarika.
Życie i męczeństwo
Jako przedstawiciel gotyjskiej arystokracji, Nicetas został wychowany w wierze chrześcijańskiej w połowie IV wieku. Brał udział w wewnętrznych walkach Gotów, wspierając frakcję chrześcijańską. Gdy Athanarık odzyskał władzę i wznowił prześladowania chrześcijan, Nicetas został skazany na śmierć przez spalenie. Mówi się, że dzięki modlitwie i boskiej pomocy opierał się pokusom wyrzeczenia się wiary przed egzekucją na stosie.
Kult i dziedzictwo
Uznawany za wielkiego męczennika, jest czczony w tradycji katolickiej i wschodnioortodoksyjskiej. Jego szczątki zostały przeniesione z Kilikii do Konstantynopola, a niektóre relikwie dotarły ostatecznie do Serbii. Liczne kościoły i klasztory w Grecji, Rosji i na Bałkanach noszą jego imię. W niektórych tradycjach wzywa się go o pomoc w ochronie dzieci przed wadami wrodzonymi.