Nelsinho Santana był brazylijskim chłopcem urodzonym w 1955 roku, który został uznany za wyniosłego przez Kościół katolicki. Wychowywany w pobożnej rodzinie w Ibitinga, w trakcie swojego krótkiego życia mierzył się ze znacznymi problemami zdrowotnymi. Podczas pobytu w szpitalu w Araraquara cierpiał na kostniakomięszaka, co wymagało amputacji ręki. Jest wspominany ze względu na swoją duchową wytrwałość podczas choroby oraz pogodzenie się z cierpieniem. W 2019 roku papież Franciszek uznał jego heroiczne cnoty, nadając mu tytuł wyniosłego.
Życie i choroba
Urodzony w religijnej rodzinie na farmie, Santana otrzymał wczesne nauki duchowe. W wieku siedmiu lat uraz doprowadził do jego hospitalizacji, podczas której kontynuował edukację religijną. Gdy stanął przed koniecznością amputacji kończyny z powodu nowotworu kości, przyjął zabieg bez skargi. Postrzegał swój fizyczny ból jako sposób na współuczestnictwo w cierpieniu Jezusa, wykazując głęboką oddanie wierze aż do śmierci w Wigilię Bożego Narodzenia w 1964 roku.
Kult i dziedzictwo
Choć pierwotnie został pochowany w grobie dla ubogich, jego szczątki zostały później przeniesione do krypty w Ibitinga. Jego miejsce spoczynku stało się miejscem kultu, często ozdabianym przez odwiedzających świecami i kwiatami. Po zbadaniu jego życia i zgłoszonych cudów, Watikan oficjalnie ogłosił go wyniosłym w 2019 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 24 grudnia.