Michał Choniates był bizantyjskim duchownym, historykiem i pisarzem żyjącym w XII i XIII wieku. Urodzony w Chonae, studiował w Konstantynopolu u Eustachego Tesaloniczczyka, a w 1182 roku został arcybiskupem Aten. Zapamiętano go szczególnie jako obrońcę Akropolu przed Leonem Sgouros aż do przybycia krzyżowców w 1205 roku. Po podboju łacińskim żył na wygnaniu na wyspie Keos, a później w klasztorze niedaleko Termopil, gdzie zmarł w 1222 roku.
Życie i dzieła
Jako wszechstronny intelektualista, Michał tworzył różnorodne poematy, mowy i kazania. Jego pisma dostarczają cennych informacji historycznych na temat stanu Attyki i Aten w jego czasach. Badacze szczególnie cenią go za zachowanie pełnych wersji dzieł Kallimacha. Do jego dorobku literackiego należą m.in. upamiętnienie Aleksego III Angelosa oraz kilka monodii poświęconych jego bratu i byłemu nauczycielowi.
Dziedzictwo i kult
Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej. Jego wpływ rozprzestrzeniał się poprzez jego uczniów, takich jak biskup Jerzy Bardanes, a potencjalnie także poprzez jego córkę Konstantynę, która według przekazów uczyła arcydiakona Jana z Basingstoke języka greckiego i nauk.