Meinolf był IX-wiecznym diakonem i archdiakonem pochodzącym ze szlacheckiego rodu. Urodzony około 795 roku, kształcił się w szkole katedralnej w Paderborn pod przewodnictwem biskupa Hathumara. W 836 roku przewodniczył delegacji transportującej relikwie świętego Liborius z Le Mans do Paderborn, co wydarzenie nawiązało trwałą więź między tymi dwiema diecezjami. Zapamiętano go przede wszystkim jako założyciela żeńskiego klasztoru w Böddeken niedaleko Büren, który według tradycji powstał w miejscu, gdzie ukazał mu się jeleń z krzyżem między porożem.
Życie i działalność
Po wstąpieniu do kapituły katedralnej w Paderborn, Meinolf został ordynowany na diakona, a później został archdiakonem. W 837 roku założył klasztor w Böddeken. Zmarł 5 października 857 roku w Böddeken. Jego szczątki zostały przeniesione do Paderborn w 1803 roku, gdzie obecnie spoczywają w kościele Bussdorf.
Kult i dziedzictwo
Kościół katolicki upamiętnia go w rocznicę jego śmierci, 5 października. Jego kult został odnowiony w XV wieku przez reformatora Gobelina Person, który zreformował klasztor w Böddeken i napisał biografię świętego. W sztuce religijnej często przedstawiany jest z modelem swojego klasztoru, niekiedy z u jego stóp jeleniem z krzyżem między porożem.