Matuzalem był biblijnym patriarchą ze starożytnego Bliskiego Wschodu, uznawanym za syna Enocha i dziadka Noego. Najbardziej znany jest z niezwykłej długowieczności, którą Księga Rodzaju odnotowuje jako 969 lat, co czyni go najdłużej żyjącą postacią wspomnianą w Biblii. Jego genealogia jest dokumentowana w kilku tekstach religijnych, w tym w rodowodach z 1 Księgi Kronik oraz Ewangelii Łukasza, gdzie stanowi ogniwo w linii przodków Jezusa.
Opisy biblijne
W Biblii hebrajskiej Matuzalem jest częścią genealogii łączącej Adama z Noem. Według tekstu, po przeżyciu 187 lat został ojcem Lamecha. Niektóre interpretacje sugerują, że jego śmierć zbiegła się w czasie z Wielkim Potopem. Choć jego wiek jest przedmiotem dyskusji uczonych, którzy podają różne przyczyny tak długiego życia, jego imię stało się uniwersalnym symbolem bardzo długiego życia.
Tradycje religijne
Różne pisma religijne rozszerzają opis jego życia. Apokryficzna Księga Enocha opisuje, jak otrzymywał on wizje za pośrednictwem swojego ojca, podczas gdy Księga Mojżesza identyfikuje go jako proroka. W tradycji islamskiej jest on uwzględniony w genealogii proroków. Niektóra literatura rabiniczna przedstawia jego i Noego jako ostatnich sprawiedliwych ludzi pozostających na ziemi przed potopem, którzy starali się zachęcić ludzkość do pokuty.