Mary Edwards Walker (ur. 26 listopada 1832 w Nowym Jorku, zm. 21 lutego 1919 tamże) – amerykańska lekarka i działaczka społeczna, abolicjonistka, prohibicjonistka, chirurg w Armii Unii podczas wojny secesyjnej. Jest jedyną w dotychczasowej historii kobietą odznaczoną Medalem Honoru.
W 1855 roku uzyskała dyplom lekarza w Syracuse Medical College w Nowym Jorku, wyszła za mąż i rozpoczęła praktykę lekarską. Na początku wojny secesyjnej próbowała wstąpić do Armii Unii, ale została odrzucona. Pracowała jako chirurg w tymczasowym szpitalu w Waszyngtonie, po czym została powołana przez siły Unii jako lekarz cywilny i przydzielona do Armii Cumberlandu, a później do 52 Pułku Piechoty Ohio, stając się pierwszą kobietą-chirurgiem w historii armii amerykańskiej. Została schwytana przez siły Konfederacji po przekroczeniu linii wroga, aby leczyć rannych cywilów, i aresztowana pod zarzutem szpiegostwa. Została wysłana jako jeniec wojenny do Richmond w Wirginii, gdzie uwolniono ją w ramach wymiany jeńców.
Po zakończeniu wojny secesyjnej została odznaczona Medalem Honoru za jej wysiłki w leczeniu rannych na polu bitwy i za liniami wroga. Warto zauważyć, że odznaczenie to nie było wówczas przyznawane wyłącznie za waleczność i było de facto jedynym odznaczeniem wojskowym nadawanym przez Unię podczas wojny secesyjnej. Walker jest jedyną kobietą i jedną z zaledwie ośmiu osób cywilnych, które dotychczas go otrzymały. Jej nazwisko zostało usunięte z Listy Odznaczonych Medalem Honoru Armii w 1917 roku (wraz z ponad 900 innymi odznaczonymi) z powodu niejasności początkowych zasad przyznawania medalu, zostało tam jednak przywrócone w 1977 roku.
Walker była także pisarką i wykładowczynią wspierającą ruch sufrażystek. Szczególnie mocno angażowała się w wiktoriańską reformę stroju kobiecego, postulując noszenie ubrań wygodniejszych, prostszych i korzystniejszych dla zdrowia kobiet.
