Maria Bonardi była włoską zakonnicą i przełożoną, żyjącą w latach 1864–1945. Urodzona w Cuneo, w młodości doświadczyła znacznych trudności finansowych w rodzinie, co skłoniło ją do pracy na rzecz rodziców. Po okresie życia zakonnego w zgromadzeniu Sióstr Dobrej Rady, stała się kluczową postacią przy formowaniu Sióstr Świętej Marii z Loreto. Pamięta się ją o jej oddaniu nauczaniu dzieci, służbie starszym oraz zaangażowaniu w skromny, pracowity tryb życia.
Życie zakonne
Po doświadczeniu powołania duchowego w młodości, Maria wstąpiła do Sióstr Dobrej Rady, przyjmując imię Natalina. Po rozwiązaniu tego zgromadzenia, pomogła założyć Siostry Świętej Marii z Loreto. Jako przełożona koncentrowała się na edukacji dzieci i pomaganiu starszym poprzez różne zajęcia, w tym naukę szycia i aktorstwa. Mimo wewnętrznych konfliktów wewnątrz wspólnoty, kontynuowała swoją służbę, ostatecznie kierując przytułkiem w Cuneo.
Kult
Maria jest uznawana za osobę o heroicznych cnotach i za jej rolę w założeniu zgromadzenia. W uznaniu jej życia poświęconego służbie i wierze, papież Franciszek ogłosił ją wyniosłą (venerabilis) 25 listopada 2021 roku. Zmarła w Vercelli w 1945 roku, po spędzeniu ostatnich lat w modlitewnej samotności.