Marek z Atiny był biskupem i męczennikiem z I wieku, który służył jako uczeń apostoła Piotra. Po objęciu urzędu biskupa podróżował, aby głosić ewangelizację w regionach Kampanii, Chocarii i Marsiki. Ostatecznie zginął w Atynie za panowania cesarza Domicjana. Czasami utożsamiany jest ze świętym Markiem z Apulii, choć tradycyjnie znany jest jako Galilejczyk.
Życie i śmierć
Jako wyznawca Piotra, Marek poświęcił swoją posługę szerzeniu wiary na kilku terytoriach Włoch. Jego służba jako biskupa zakończyła się męczeńską śmiercią w Atynie pod rządami Domicjana. Choć jego szczątki na pewien czas zaginęły po tym, jak pierwotny kościół zbudowany nad jego grobem popadł w ruinę, jego historyczna obecność w tym regionie pozostaje znacząca.
Kult
Święty jest wspominany 28 kwietnia, a w Atynie czczony jest również 1 października. W połowie XI wieku biskup Leon odnalazł ciało świętego i umieścił je w katedrze Wniebowzięcia NMP. Miało to miejsce w czasie, gdy odnawiano poświęconą mu świątynię.