Marek Eremita był chrześcijańskim teologiem i pisarzem ascetycznym z V wieku, który żył jako mnich. Jako przedstawiciel szkoły antyocheńskiej, jest często utożsamiany z uczniem Jana Chryzostoma. Zamiast skupiać się na złożonych sporach dogmatycznych, jego pisma dotyczyły przede wszystkim praktycznego życia duchowego mnichów. Uważa się, że pełnił funkcję przełożonego laury w Ancyrze, zanim zamieszkał jako pustelnik, prawdopodobnie w regionach pustynnych w pobliżu Palestyny, aż do śmierci w Ancyrze około 430 roku.
Życie i dzieła
Jego dorobek literacki koncentrował się na ascetyzmie, obejmując traktaty o poście, pokorze, pokucie i prawie duchowym. Pisał również na tematy takie jak chrzest i unikanie gniewu. Choć akceptował ustalone dogmaty kościelne, tworzył konkretne dzieła w celu rozstrzygania kwestii teologicznych, takie jak dysputa przeciwko nestorianom. Jego greckie pisma były szeroko tłumaczone na syryjski i arabski, docierając do wielu czytelników w Kościele Wschodu.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego pisma pozostały wpływowe w kręgach monastycznych, a ich fragmenty zostały uwzględnione w Filokalii. Kościół Prawosławny wspomina go 20 maja.