factograf
PL
Zaloguj się

założyciel islamu i arabski przywódca polityczny oraz religijny (ok. 570–632)

Mahomet

  • 1 min czytania
  • W 227 językach
  • 22 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Mahomet

Mahomet (ok. 570 – 8 czerwca 632) był arabskim przywódcą religijnym, wojskowym i politycznym, który założył islam. Muzułmanie uznają go za ostatniego proroka Boga, posłanego w celu potwierdzenia monoteistycznych nauk wcześniejszych proroków, takich jak Abraham, Mojżesz i Jezus. Wraz z Koranem jego nauki oraz normatywne przykłady stanowią podstawę islamskiej wiary. W chwili jego śmierci większość Półwyspu Arabskiego przyjęła islam.

Życie i objawienie

Drzwi Al-Masdżid an-Nabawi (Meczetu Proroka) w Medynie
Drzwi Al-Masdżid an-Nabawi (Meczetu Proroka) w Medynie
Wczesny rękopis dzieła Ibn Hiszama „as-Sira an-Nabawijja”, według przekazów spisanego przez jego uczniów wkrótce po jego śmierci w 833 roku
Wczesny rękopis dzieła Ibn Hiszama „as-Sira an-Nabawijja”, według przekazów spisanego przez jego uczniów wkrótce po jego śmierci w 833 roku
Wczesny rękopis „Muwatty” Malika ibn Anasa, datowany na czas życia Malika, ok. 780 roku
Wczesny rękopis „Muwatty” Malika ibn Anasa, datowany na czas życia Malika, ok. 780 roku
Rysunek narodzin Mahometa z „Siyer-i Nebi”
Rysunek narodzin Mahometa z „Siyer-i Nebi”
Młody Mahomet spotyka mnicha Bahirę, z „Dżami at-Tawarich” Raszida ad-Dina Hamadaniego, Tebriz, Persja, ok. 1315 roku
Młody Mahomet spotyka mnicha Bahirę, z „Dżami at-Tawarich” Raszida ad-Dina Hamadaniego, Tebriz, Persja, ok. 1315 roku
Miniatura z „Dżami at-Tawarich” Raszida ad-Dina Hamadaniego, ok. 1315 roku, przedstawiająca Mahometa ustawiającego Czarny Kamień w 605 roku
Miniatura z „Dżami at-Tawarich” Raszida ad-Dina Hamadaniego, ok. 1315 roku, przedstawiająca Mahometa ustawiającego Czarny Kamień w 605 roku
Jaskinia Hira na górze Dżabal an-Nur, gdzie według wiary muzułmańskiej Mahomet otrzymał swoje pierwsze objawienie
Jaskinia Hira na górze Dżabal an-Nur, gdzie według wiary muzułmańskiej Mahomet otrzymał swoje pierwsze objawienie
7 obrazów

Według tradycji Mahomet urodził się w Mekce w klanie Banu Haszim plemienia Kurajszytów i wychowywał się najpierw u dziadka, a potem u wuja, po stracie obojga rodziców w młodym wieku. Około 610 roku, gdy miał około czterdziestu lat, relacjonował, że w jaskini niedaleko Mekki otrzymał swoje pierwsze objawienie od Boga. W 613 roku zaczął publicznie głosić, że Bóg jest jeden, a podporządkowanie się Bogu jest właściwym sposobem życia. Objawienia, które – jak relacjonował – otrzymywał aż do śmierci, tworzą wersety Koranu.

Hidżra i podboje

Wizerunek anioła Gabriela odwiedzającego Mahometa, z „Siyer-i Nebi”
Wizerunek anioła Gabriela odwiedzającego Mahometa, z „Siyer-i Nebi”
Portret Mahometa na rumaku Burak, ok. XVIII wieku
Portret Mahometa na rumaku Burak, ok. XVIII wieku
Kopuła na Skale, zbudowana za czasów Abd al-Malika i tradycyjnie związana z nocną podróżą (isra) i wniebowstąpieniem (miradż) Mahometa
Kopuła na Skale, zbudowana za czasów Abd al-Malika i tradycyjnie związana z nocną podróżą (isra) i wniebowstąpieniem (miradż) Mahometa
Mahomet i armia muzułmańska w bitwie pod Uhud, z „Siyer-i Nebi”
Mahomet i armia muzułmańska w bitwie pod Uhud, z „Siyer-i Nebi”
Kaaba w Mekce, która stała się kierunkiem modlitwy muzułmanów siedemnaście miesięcy po przybyciu Mahometa do Medyny; obecna budowla pochodzi z 1629 roku
Kaaba w Mekce, która stała się kierunkiem modlitwy muzułmanów siedemnaście miesięcy po przybyciu Mahometa do Medyny; obecna budowla pochodzi z 1629 roku
Przedstawienie Mahometa maszerującego na Mekkę z zakrytą twarzą, w towarzystwie aniołów Gabriela, Michała, Israfila i Azraela, z „Siyer-i Nebi”
Przedstawienie Mahometa maszerującego na Mekkę z zakrytą twarzą, w towarzystwie aniołów Gabriela, Michała, Israfila i Azraela, z „Siyer-i Nebi”
Ilustracja z dzieła al-Biruniego „Pozostałe ślady minionych stuleci”, przedstawiająca Mahometa zakazującego nasi’ podczas pielgrzymki pożegnalnej; osiemnastowieczna kopia osmańska rękopisu ilchanidzkiego z XIV wieku
Ilustracja z dzieła al-Biruniego „Pozostałe ślady minionych stuleci”, przedstawiająca Mahometa zakazującego nasi’ podczas pielgrzymki pożegnalnej; osiemnastowieczna kopia osmańska rękopisu ilchanidzkiego z XIV wieku
7 obrazów

Naśladowcy Mahometa przez około trzynaście lat byli prześladowani przez mekkańskich politeistów. W 622 roku on i jego zwolennicy przenieśli się do Medyny, co zostało nazwane hidżrą i stało się początkiem kalendarza islamskiego. W Medynie zjednoczył lokalne plemiona na podstawie Konstytucji Medyny. W 629 roku wyruszył na Mekkę na czele armii około 10 000 muzułmanów i zdobył miasto z niewielkimi stratami.

Źródła i dziedzictwo

Śmierć Mahometa przedstawiona w „Siyer-i Nebi”
Śmierć Mahometa przedstawiona w „Siyer-i Nebi”
Madina Haram o zmierzchu
Madina Haram o zmierzchu
Grób Mahometa w kwaterze jego trzeciej żony Aiszy, w Meczecie Proroka w Medynie
Grób Mahometa w kwaterze jego trzeciej żony Aiszy, w Meczecie Proroka w Medynie
Szahada zilustrowana w Pałacu Topkapı w Stambule, Turcja
Szahada zilustrowana w Pałacu Topkapı w Stambule, Turcja
Mahomet przy Kaabie, z zakrytą twarzą, z „Siyer-i Nebi”, ok. 1595 roku
Mahomet przy Kaabie, z zakrytą twarzą, z „Siyer-i Nebi”, ok. 1595 roku
Wejście Mahometa do Mekki i zniszczenie bożków, przedstawione jako płomień, z „Hamla-i Hajdari” Bazila, Dźammu i Kaszmir, Indie, 1808 rok
Wejście Mahometa do Mekki i zniszczenie bożków, przedstawione jako płomień, z „Hamla-i Hajdari” Bazila, Dźammu i Kaszmir, Indie, 1808 rok
Frontispis dzieła M. Prideaux „La vie de Mahomet” (1699), przedstawiający Mahometa z mieczem i półksiężycem depczącego kulę ziemską, krzyż i Dekalog
Frontispis dzieła M. Prideaux „La vie de Mahomet” (1699), przedstawiający Mahometa z mieczem i półksiężycem depczącego kulę ziemską, krzyż i Dekalog
7 obrazów

Historycy uważają, że najwcześniejsze biografie Mahometa powstały ponad sto lat po jego śmierci, dlatego ich wiarygodność jest przedmiotem dyskusji. Tradycja muzułmańska zachowała również jego słowa i czyny w zbiorach hadisów, które wykorzystywane są jako źródła prawa islamskiego. Mahomet jest także uznawany za proroka w wierze druzyjskiej oraz za Przejaw Boga w wierze bahaickiej.

W 227 językach

PolskiČeštinaDeutschEnglishEspañolFrançaisItaliano日本語PortuguêsРусскийУкраїнська中文AcehneseAdygheAfrikaansShqipአማርኛOld EnglishAngikaAragoneseAramaicالعربيةMoroccan ArabicEgyptian ArabicAsturianuঅসমীয়াAvaricAzbAzərbaycanbat-smgБашҡортBikolБеларускаяBetawiБългарскиBhojpuriBislamaBanjarবাংলাBolབོད་སྐད་BrezhonegBosanskiBtmБуряадCatalàCdoCebuanoНохчийнکوردیی ناوەندیCorsicanCrimean TatarЧӑваш чӗлхиCymraegDagDanskDgaZazaCentral DusunDivehiΕλληνικάEsperantoEestiEuskaraExtremaduranفارسیPulaarfiu-vroSuomiFøroysktNorthern FrisianFurlanFryskGagauzGan ChineseGaeilgeGcrGàidhligGalegoGuaraniGothicGpeગુજરાતીGaelgHakka ChineseHausaʻŌlelo HawaiʻiעבריתFiji Hindiहिन्दीHrvatskiHaitian CreoleMagyarՀայերենHywInterlinguaIbanBahasa IndonesiaInterlingueIgboIlokoIngushIdoIsvÍslenskaJamaican Creole EnglishLojbanJawaKara-KalpakTaqbaylitJjuქართულიKabardianKbpTyapKgeҚазақшаខ្មែរKanuriಕನ್ನಡ한국어کٲشُرKurdî (kurmancî)KernewekКыргызчаLadinoLatinLbeLëtzebuergeschLezghianLingua Franca NovaLigureLimburgishLldLombardLietuviųLatviešuMadureseMalagasyMariMinangkabauМакедонскиമലയാളംমৈতৈলোন্МонголMossiमराठीMelayuMaltiMirandeseမြန်မာمازرونیNahNeapolitanNeddersass’sch (Nedderlannen)Neddersass’schनेपालीNewariNederlandsNorsk nynorskNorskߒߞߏNyanjaOccitanOloOromooଓଡ଼ିଆИронPangasinanਪੰਜਾਬੀPicardPiemontèisWestern PanjabiپښتوRunasimiRkiRomanyRomânăRusynСаха тылаᱥᱟᱱᱛᱟᱲᱤसंस्कृत भाषाSicilianuScotsSarduسنڌيⵜⴰⵛⵍⵃⵉⵜSrpski (latinica)සිංහලSlovenčinaSlovenščinaChiShonaSoomaaliShqipСрпскиBasa SundaSvenskaKiswahiliSylSzyதமிழ்తెలుగుไทยTürkmen diliFilipinoTalyshToki ponaTürkçeТатарئۇيغۇرچەاردوO‘zbekVenetoTiếng ViệtVolapükWarayWalloonWolofWu ChineseMingrelianייִדישÈdè YorùbáVahcuenghZeelandicⵜⴰⵎⴰⵣⵉⵖⵜzh-yueIsiZulu

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy