Luksemburg, oficjalnie Wielkie Księstwo Luksemburga, to śródlądowe państwo w Europie Zachodniej, graniczące z Belgią, Niemcami i Francją. Jego stolica i zarazem najludniejsze miasto, Luksemburg, jest jedną z czterech siedzib instytucji Unii Europejskiej i mieści Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Kraj jest demokracją przedstawicielską, na czele której stoi monarcha konstytucyjny, oraz członkiem założycielem Unii Europejskiej, NATO i Organizacji Narodów Zjednoczonych, a także grupy Beneluksu.
Historia wczesna






Osadnictwo na tym obszarze sięga epoki paleolitu, a później między Renem a Mozą żyły plemiona celtyckie. Rzymianie włączyli ten obszar do swojego imperium, a miejscowi Celtowie przyjęli kulturę i język rzymski. Germańscy Frankowie pojawili się w IV wieku, a chrystianizację regionu zwykle datuje się na koniec VII wieku, gdy założono opactwo w Echternach, które stało się jednym z najbardziej wpływowych opactw w północnej Europie.
Powstanie i niepodległość






Udokumentowana historia Luksemburga zaczyna się w 963 roku, kiedy Zygfryd, hrabia Ardenów, nabył twierdzę na skale Bock. Jego hrabiowie poszerzali terytorium w średniowieczu, a Henryk VII został cesarzem rzymskim w 1312 roku. W kolejnych wiekach terytorium znalazło się pod panowaniem Habsburgów i Francji i wielokrotnie je podzielono. Po przywróceniu w 1815 roku uzyskało niepodległość w 1867 roku.
Znaczenie współczesne






Luksemburg ma zaawansowaną gospodarkę i jeden z najwyższych na świecie PKB per capita w parytecie siły nabywczej, według MFW i Banku Światowego. Jego zabytkowa stolica została wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1994 roku ze względu na zachowanie fortyfikacji i historycznych dzielnic. Kraj zasiadał w Radzie Bezpieczeństwa ONZ po raz pierwszy w latach 2013 i 2014.
