Luigi Lenzini był włoskim księdzem rzymskokatolickim, który służył w archidiecezji Modeny-Nonatoli na początku XX wieku. Urodzony w Fiumalbo w 1881 roku, studiował teologię w Modenie przed święceniami kapłańskimi w 1904 roku. W trakcie swojej posługi pełnił różne role duszpasterskie w kilku parafiach. Podczas II wojny światowej zachowywał stanowcze zdanie przeciwko zarówno faszyzmowi, jak i komunizmowi. Jego próby nawiązania kontaktu z lokalnymi partyzantami, aby zrozumieć ich motywacje, doprowadziły ostatecznie do śmiertelnego starcia z członkami tej grupy w 1945 roku.
Życie i posługa
Po święceniach Lenzini służył jako kapelan i proboszcz w takich miejscowościach jak Finale Emilia, Roncosaglia i Montecuccolo. Choć przez krótki czas rozważał wstąpienie do Zgromadzenia Redemptorystów w Rzymie, ostatecznie zdecydował się pozostać kapłanem diecezjalnym. W 1941 roku został proboszczem Crocette. Choć sprzeciwiał się ideologii komunistycznej, starał się budować relacje z lokalnymi partyzantami, co spowodowało znaczne napięcia między nim a zbrojnymi grupami w jego okolicy.
Śmierć i kult
W lipcu 1945 roku niezadowoleni partyzanci komunistyczni zaatakowali Lenziniego w jego parafii. Po próbie wezwania pomocy z dzwonnicy, został zabrany do pobliskiej winnicy, gdzie został zamordowany. W 2020 roku papież Franciszek uznał, że zginął on z nienawiści do wiary. Deklaracja ta doprowadziła do jego beatyfikacji w Modenie 28 maja 2022 roku, gdzie jest czczony jako błogosławiony.